Waar is de bon?

Scène 1

Het is zaterdag. Het is koud buiten. Dennis heeft een nieuwe winterjas nodig, want zijn oude jas is kapot. Hij gaat naar een kledingwinkel in de stad.

Fleur:Goedemiddag! Kan ik u helpen?

Dennis:Ja, graag. Ik zoek een winterjas. Een warme jas.

Fleur:Dan heb ik iets voor u. Kijk, deze blauwe jas. Hij is heel warm. En vandaag is hij in de aanbieding.

Dennis:Mooi. Hoeveel kost hij?

Fleur:Normaal kost hij honderdtwintig euro. Vandaag kost hij tachtig euro. Hij is er ook in het zwart.

Dennis:Nee, blauw is mooi. Blauw is mijn lievelingskleur.

Dennis:Tachtig euro? Dat is niet duur. Welke maat is het?

Fleur:Dit is maat L. Wilt u hem even passen? De paskamer is daar.

Op dat moment gaat de telefoon van Dennis. Het is zijn baas.

Dennis:Eh... nee, ik heb geen tijd. Ik heb altijd maat L. Ik neem hem.

Fleur:Prima. Wilt u pinnen of contant betalen?

Dennis:Pinnen.

Fleur:Dank u wel. Let op: u kunt de jas binnen dertig dagen ruilen. Maar alleen met de bon. Ik stop de bon in...

Dennis:Ja, ja, prima. Dank u wel! Fijne dag!

Dennis loopt snel de winkel uit. Met zijn telefoon aan zijn oor. En met de nieuwe jas in een tas.

Scène 2

's Avonds is Dennis thuis. Hij haalt de nieuwe jas uit de tas.

Dennis:Zo. Mijn nieuwe jas. Even kijken.

Hij doet de jas aan. Maar de jas is klein. Heel klein. De mouwen zijn te kort. En de jas gaat niet dicht.

Dennis:O nee. Hij past niet. Hij is veel te klein.

Dennis kijkt in de jas. Daar staat de maat. Geen L, maar M.

Dennis:Maat M? Dat is de verkeerde maat!

Dan denkt hij aan de verkoopster. Ruilen kan. Maar alleen met de bon.

Dennis:De bon. Waar is de bon?

Hij zoekt in zijn portemonnee. Geen bon. Hij zoekt in de tas. Geen bon. Hij zoekt in de zakken van zijn broek. Ook geen bon.

Dennis:Misschien in de prullenbak?

Hij kijkt in de prullenbak in de keuken. Daar ligt een bananenschil. En oude koffie. Maar geen bon.

Dennis:Tachtig euro... weg.

Dennis:Wat zei de verkoopster ook alweer? "Ik stop de bon in..." In wat? Ik weet het niet meer. Ik was aan het bellen.

Dennis gaat op de bank zitten. Hij is moe. Dan heeft hij een idee.

Dennis:Wacht. Ik heb gepind! Misschien kan de winkel dat zien. Maandag ga ik terug.

Scène 3

Op maandag gaat Dennis terug naar de winkel. Fleur, de verkoopster, staat weer achter de kassa.

Fleur:Goedemorgen! O, u bent het. De meneer van de blauwe jas.

Dennis:Ja. Goedemorgen. Ik heb een probleem. De jas is te klein. Het is maat M. Maar ik wilde maat L.

Fleur:Maat M? Mag ik even kijken? O nee. U heeft gelijk. Sorry! Ik heb de verkeerde jas in de tas gedaan.

Dennis:Geen probleem. Maar er is nog een probleem. Ik heb de bon niet meer.

Fleur:Hm. Zonder bon is ruilen moeilijk. Heeft u gepind?

Dennis:Ja. Zaterdag, om ongeveer drie uur.

Fleur:Dan kan ik het misschien opzoeken. Maar wacht even...

Fleur pakt de jas. Ze doet haar hand in de zak van de jas.

Fleur:Meneer, kijk eens in de zak van de jas.

Dennis:Wat? Daar is hij! De bon!

Fleur:Ik stop de bon altijd in de zak van de jas. Dat heb ik zaterdag ook gezegd. Maar u was aan het bellen.

Dennis:Dat klopt. Mijn baas belde. Sorry.

Fleur:Geen probleem. Hier is maat L. Wilt u hem deze keer eerst passen?

Dennis:Ja, graag. Deze keer pas ik hem eerst.

Dennis gaat naar de paskamer. Hij doet de jas aan. De mouwen zijn goed. De jas gaat dicht. Hij is warm en zacht.

Dennis:Perfect. Deze jas past.

Fleur:Mooi. Wilt u ook een sjaal? Die is ook in de aanbieding.

Dennis:Nee, dank u. Eerst de jas.

Fleur:En de bon?

Dennis:Die stop ik zelf in mijn portemonnee.

Buiten is het koud. Maar Dennis heeft het niet koud. Hij heeft een warme jas. In de goede maat. En de bon? Die zit veilig in zijn portemonnee.