Het pakket van de buurman

Scène 1

Het is zaterdagochtend. Lina woont pas twee weken in een nieuw appartement. Ze drinkt koffie in de keuken. Dan gaat de bel.

Lina:Ja? Wie is daar?

Jeroen:Goedemorgen! Ik heb een pakket.

Lina:Een pakket? Ik heb niets besteld.

Jeroen:Nee, het is niet voor u. Het is voor nummer twaalf.

Lina:Nummer twaalf? Dat is de buurman, toch?

Jeroen:Ja. Maar hij is niet thuis. Wilt u het pakket aannemen?

Lina:Eh... ja, oké. Maar ik ken de buurman niet.

Jeroen:Geen probleem. U geeft het straks aan hem.

Lina:Waar moet ik tekenen?

Jeroen:Hier, op het scherm. Met uw vinger.

Lina:Zo?

Jeroen:Ja, perfect. Dank u wel!

Lina:Wacht even... Het pakket is koud.

Jeroen:Ja, er staat iets op. Koel bewaren. Fijne dag!

En weg is de bezorger. Lina staat in de gang met een grote doos.

Lina:Koel bewaren? Wat zit erin? Nee, Lina. Dat is niet jouw pakket.

Scène 2

Lina gaat naar nummer twaalf. Ze belt aan. Niemand doet open.

Lina:Hallo? Is er iemand thuis?

Ze belt nog een keer. Nog steeds niets.

Lina:Oké. Dan schrijf ik een briefje.

Lina pakt een pen en een papiertje.

Lina:Beste buurman. Ik heb uw pakket. Ik woon op nummer tien. Groetjes, Lina.

Ze doet het briefje in de brievenbus. Dan gaat ze terug naar haar keuken.

Lina:Koel bewaren... Dus in de koelkast.

Ze doet de koelkast open. Maar haar koelkast is klein. Heel klein.

Lina:Melk eruit. Kaas eruit. De groente ook.

Ze probeert de doos erin te zetten. Hij past niet.

Lina:Nee! Hij is te groot.

Ze draait de doos. Hij past nog steeds niet.

Lina:Wat moet ik nu doen?

Dan heeft Lina een idee. Het is oktober. Het is koud buiten.

Lina:Het balkon! Daar is het ook koud.

Ze zet de doos op het balkon. Ze legt een handdoek op de doos.

Lina:Zo. Dat is goed, denk ik.

Maar dan begint het te regenen.

Lina:O nee! Ook dat nog!

Ze haalt snel een paraplu. Ze zet de paraplu open boven de doos.

Lina:Dit is een heel belangrijk pakket.

Scène 3

Het is zes uur 's avonds. De bel gaat. Voor de deur staat een oudere man.

Henk:Goedenavond. Ik ben Henk, van nummer twaalf. Ik heb uw briefje gelezen.

Lina:O, goedenavond! Ik ben Lina. Ik woon hier pas twee weken.

Henk:Welkom! Dus u heeft mijn pakket?

Lina:Ja. Maar... het staat op het balkon.

Henk:Op het balkon?

Lina:Er staat koel bewaren op. En mijn koelkast is te klein.

Henk:Op het balkon! Dat is slim.

Lina haalt de doos. De paraplu staat er nog boven.

Henk:Met een paraplu zelfs! U bent een goede buurvrouw.

Lina:Wat zit erin? Als ik dat mag vragen.

Henk:Kijk maar. We maken hem samen open.

Henk maakt de doos open. Er zit een grote taart in. Met slagroom en aardbeien. En met het getal zeventig.

Lina:Een taart?

Henk:Ja! Ik word vandaag zeventig.

Lina:Gefeliciteerd! Wat leuk.

Henk:Dank u. Vanavond heb ik een feestje. Met de buren en mijn familie.

Lina:Wat gezellig.

Henk:Kom ook! Dan leert u de buren kennen.

Lina:Echt? Ik ken niemand.

Henk:Je kent mij toch? En zeg maar je, hoor.

Lina:Oké, Henk. Hoe laat is het feestje?

Henk:Om half acht. En neem de paraplu mee. Die is nu beroemd.

Om half acht gaat Lina naar nummer twaalf. Er zijn veel mensen. Henk vertelt het verhaal van de taart. Iedereen lacht. En Lina? Lina is niet meer de nieuwe buurvrouw. Ze is nu de buurvrouw met de paraplu.